علامه حلى ، عصر را در غير از بول طفل شيرخوار لازم دانسته است . « 1 »
شهيد اوّل شستن لباس متنجس را دو بار لازم دانسته و بين آن دو عصر را هم واجب شمرده است . « 2 » شهيد ثانى عصر را فشردن لباس براى خارج كردن آب غساله تعريف كرده و عصر بعد از شستن بار دوم را نيز لازم دانسته است و ترك آن را جايز نمىداند . و مرحوم كلانتر در تعليق خود ، علت لزوم عصر را نجس بودن غساله طبق نظر شهيد اوّل و شهيد ثانى مىداند ، و بنابراين لازم است كه لباس فشرده شود تا غساله نجس خارج و لباس پاك گردد . در خصوص بول دو بار شستن و دو بار فشردن را منصوص دانسته است . « 3 »
ملا محسن فيض كاشانى نيز بر اساس قول مشهور ، پاك شدن اشيا متنجس را كه در آن آب غساله رسوخ كرده باشد ، در صورتى كه با آب قليل شستشو داده شود ، متوقف بر عصر دانسته است مگر بول طفل شيرخوار . آنگاه پس از بحثى كوتاه آورده است كه :
به طهارت اشياى متنجس بدون عصر حكم داده شده است و از سوى ديگر امر به شستن مطلق است و شامل آب كثير و آب قليل مىشود ، بنابراين قول به طهارت شئ متنجس با آب قليل بدون عصر صحيحتر است . « 4 »
نظر محقق اردبيلى
محقق در مقام بررسى مسأله اعصار ، به بررسى ادلهء وجوب عصر و فشردن شئ متنجس به هنگام تطهير با آب قليل پرداخته و ادله و مستندات آن را مورد نقادى
هامش
( 1 ) . مجمع الفائدة و البرهان ج 1 ، ص 333 متن ارشاد .
( 2 ) . اللمعة الدمشقية ص 17 .
( 3 ) . الروضة البهية فى شرح اللمعة الدمشقية ج 1 ، ص 61 .
( 4 ) . مفاتيح الشرايع ج 1 ، ص 76 - 77 .