جوان از جمله امام موسى صدر ، چاپ و منتشر شد و اين در فضايى انجام گرفت كه روزنامه و مجله خواندن دانشجوى علوم اسلامى در نظر برخى محافل ، كار قبيح و ضد دين به شمار مىآمد ؛ تا چه رسد به اين كه جمعى از فضلا دست اندر كار راه اندازى مجلهاى باشند . به يقين اگر پشتيبانى ايشان نبود ، امكان چنين حركت فرهنگى با مشكل و مانع مواجه مىگشت . آيت الله بروجردى بسيار مشتاق بود كه مجلهء حوزهء علميه منتشر شود ؛ به طورى كه وقتى اولين شمارهء آن به دستش رسيد ، خوشحال شد و فرمود « از وقتى كه به قم آمدم و عهدهدار اين مسؤوليت شدم آرزو داشتم كاش بدون دردسر و سر و صدا ، حوزهء علميه يك نشريهء سنگين و پرمحتوايى داشت . . . ( دانشگاه ) الازهر مصر ، مجلهاى دارد و علما و فضلاى آنجا در آن مقاله مىنويسند . اين مجله به سراسر دنياى اسلام مىرود ؛ چرا ما نداشته باشيم ؟ » « 1 »
حمايتها و تشويقهاى مستمر آيتالله بروجردى ، تحول چشمگيرى از اين نظر در حوزه به ارمغان آورد و در مدت كوتاهى زمينه را براى انتشار مجلات و نشرياتى مانند :
مكتب تشيع ، مكتب قرآن ، مكتب انبيا ، حكمت ، و بعثت كاملًا آماده ساخت و اينها يكى پس از ديگرى در حوزهء
هامش
( 1 ) . زندگانى آيتالله بروجردى ، ص 349 .