آيتالله بروجردى سال 1364 ه . ق . به علت معالجهء بيمارى از بروجرد به تهران آمد و در بيمارستان فيروزآبادى در دو مرحله مورد عمل جراحى قرار گرفت . سيل علماى اعلام از قم ، تهران و جاهاى ديگر به عيادت ايشان شتافتند .
در اين هنگام چند نفر از فقهاى سرشناس حوزهء علميهء قم كه در رأس آن ، حاج آقا روحالله خمينى قرار داشت ، از اين فرصت بهره گرفتند و از آيتالله بروجردى جهت اقامت در قم و قبول مرجعيت جهان تشيع و رهبرى و مديريت حوزهء علميهء قم دعوت به عمل آوردند . « 1 »
اين موضوع پس از اصرار آقايان ، بالاخره مورد قبول واقع شد و آيتالله بروجردى عصر پنج شنبه 26 / صفر / 1364 در ميان استقبال بى نظير مراجع ، علما و ساير مردم قم وارد اين شهر مقدس شد . وى پس از استقرار كامل ، شروع به تدريس فقه و اصول كرد . اين درس قبل از ظهر در مسجد عشقعلى و بعد از ظهر در مدرسهء فيضيه و گاهى هم در مسجد بالاسر حرم مطهّر برگزار مىشد . اغلب فضلا و مدرسين سرشناس از جمله حاج آقا روحالله خمينى و سيد محمّد محقق داماد و حاج آقا مرتضى حائرى در اين دروس حضور پر نشاط داشتند . « 2 » از طرفى آيتالله سيد صدرالدين صدر كه خود از
هامش
( 1 ) . زندگى آيتالله العظمى بروجردى ، محمد واعظ زادهء خراسانى ، ص 53 .
( 2 ) . الگوى زعامت ، محمد علىآبادى ، ص 44 ، و مجلهء حوزه ، ش 23 ، ص 42 .