مقبره افزودم و سپس به كسانى كه مىخواستند واگذار شد تا هركسى بخواهد در آن بنا كند . اندك زمانى بعد ، آنجا كاملا شلوغ شد و خيابانها و محلهها و خانههاى بسيار زيادى متعلق به امرا و ديگران ، بنا گرديد . به همين علت بود كه بخش اعظم بركهء ( بركة ابن طولون ) ويران شد . اين بركه در فاصله ميان قلعة الكبش و قبرستان زينالعابدين قرار داشت . « 1 »
پس از انقلاب ژوييه 1952 م ، به اين مسجد توجه ويژهاى شد و مورد توسعه و بازسازى قرار گرفت ؛ در 1964 م . نيز مساحت اين مسجد بالغ بر 7800 مترمربع گرديد حال آنكه تا پيش از آن اين رقم 4500 مترمربع بود .
با اين توسعه جديد ، خانم دكتر سعاد ماهر ، تصويرى از مسجد بانو زينب و ضريح او ارايه داده مىگويد :
مسجد متشكل از هفت رواق موازى با قبله است كه صحن مربعى با يك گنبد در وسط آنها قرار دارد . در برابر اين گنبد [ زير آن ] ضريح بانو زينب واقع شده است . در اين مسجد از سمت شمال دو ميدانگاه قرار داد كه در هركدام داراى يك ورودى اصلى كه فضاى مستطيل شكلى ، آنها را از هم جدا مىكند ، هستند ، در سمت شمال غرب اين فضا ضريح حضرت العتريس قرار دارد .
در 1969 م . وزارت اوقاف ، مساحت ديگرى درست مشابه مسجد اصلى و با همان اندازه به آن افزود لذا در نيمه تازه تأسيس اين بنا ، محرابى در وسط مسجد جديد بنا گرديد و در عين حال محراب قديمى بهجاى گذاشته شد . در برابر ضريح بانو زينب در بازسازى دوم ، فضاى بازىمشابه صحن سرپوشيده ، وجود دارد . « 2 »
هامش
( 1 ) - الخطط التوفيقية 3 : 178 .
( 2 ) - كتاب " مساجد مصر و اولياؤها الصالحون " ، در دوران كنونى مساحتهاى تازهاى به اين مسجد اضافه شده زيرا خانهها و مغازههاى اطراف آن ويران و سپس به مسجد افزوده شد .