شدند :
«
آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ
- به خدا ايمان آورديم و گواه باش كه ما مسلمانيم . » آنان صادقانه به خدا ايمان آوردند و خود را به خدا تسليم كردند .
[ 53 ] ايمان آن گروه به خدا ژرف و خالص از مصالح و هواهاى نفسانى و شك و ترديد و هدف يگانهء آنان خرسندى خداى متعال بود ؛ و هر دعوتى كه مالك عناصر مخلص و آرمانى در ايمان باشد ، و بدون پيچيدگى و فلسفه و تردد وجود خود را به خدا پيشكش كند ، پيروز خواهد شد .
بدين گونه ملاحظه مىكنيم كه اين گروه از ايمان خود با اين دعاى گرم راستين حكايت مىكند :
«
رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ
- پروردگارا ! ما به آنچه فروفرستادى ايمان آورديم و از پيغمبر پيروى كرديم ، پس ما را با گواهان و حاضران بنويس . » [ 54 ] در برابر اين گروه ، اكثريت گمراه قرار داشت كه در انديشهء طرح نقشهاى بود تا اين گروه را از راههاى گوناگون بكوبد ، و همهء آن نقشهها بىنتيجه ماند ، چرا كه اين گروه كوچك از ايمان راستين برخوردار بود ، و با نقشهء پاكيزهء الهام گرفتهء از خداى متعال كار مىكرد و متكى بر ايمان افراد خود بود .
«
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
- و مكر كردند ، و خدا مكر كرد ، و خدا بهترين مكر كنندگان است . » اصحاب رسالت گذشته از خصوصيتهايى برخوردار بودند كه در جامعهء ايشان وجود نداشت : آنان مؤمن و فداكار و با نشاط و يگانه بودند ، بر پيشدستى كردن و برانداختن طرف مخالف توانايى داشتند ، و جامعههاى سست آنان چنين نبود .