قالَ آيَتُكَ أَلاَّ تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ إِلاَّ رَمْزاً وَ اذْكُرْ رَبَّكَ كَثِيراً وَ سَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ ( 41 )
معناى واژهها
31 [ تحبون ] : محبت به معنى اراده و خواستن است كه گاه به مراد نسبت داده مىشود و گاه به معنى متعلق به مراد كه گاهى مىگويى « زيد را دوست مىدارم » و گاهى ديگر مىگويى « اكرام زيد را دوست مىدارد » . و محبت بنده نسبت به خدا به معنى خواستن طاعت است ، و محبت خدا نسبت به بنده .
33 [ اصطفى ] : برگزيد ، مأخوذ است از صفوة و صافى به معنى پاك از زنگ كدرى در مشاهده مىباشد .
35 [ محررا ] : محتمل يكى از دو امر است ، يكى از آن به معنى آزاد شده و مأخوذ از حريت ، و ديگرى از تحرير كتاب به معنى پاك كردن آن از فساد و اصلاح آن است .
36 [ وضعتها ] : يعنى آن را زادم .
37 [ فتقبلها ] : آن را پذيرفت .
[ كفلها ] : يعنى متكفل و ضامن هزينهء او شد .
[ المحراب ] : جايگاه امام در مسجد براى نماز گزاردن و اصل معنى آن برترين و بالاترين محل نشستن است ، و به مسجد نيز محراب گويند ، و به قولى از حرب به معنى جنگ گرفته شده چون جايگاه محاربهء با شيطان است .
39 [ سيدا ] : مأخوذ از سواد شخص است ، و گفته شده كه به