در اين جا كه دست پدر و مادر به آن نمىرسد و علم آنان بر آن احاطه ندارد ، خداوند لطيف / 506 به ساختن تصوير بدانگونه كه مىخواهد مىپردازد . چرا كه اراده و مشيت مطلق و گسترده دارد ، و مشيّت او متأثّر از هيچ فشار و حتميت همچون در ارادهء انسان نيست .
چون هر چيز در معرض علم خدا است و چيزى از آن پوشيده نيست ، و در ميدان ارادهء او قرار دارد ، حتى در زهدانها ما را چنان كه بخواهد تصوير مىكند .
«
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
- نيست خدايى جز او كه توانا و حكيم است . » و دو نام « العزيز الحكيم » با هم مظهر نظم دهندهء حقيقى است . آنچه بر پا دارندهء نظام است ، مىبايستى بهرهمند از قدرت « العزة » و « علم يا حكمت » بوده باشد ، و اين دو نام را در قرآن هر جا كه از نظم و قانون و شريعت سخن به ميان مىآيد مشاهده مىكنيم .
عزّت ، مظهر اجتماعى قدرت است ، همانگونه حكمت جنبهء عملى علم را نشان مىدهد ، لذا در هنگام سخن گفتن از تشريع و قانونگذارى به جاى دو اسم « القدير العليم » آمده است .
/ 507
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 7 تا 13 ]
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ ( 7 ) رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 8 ) رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ