الْعِظامِ كَيْفَ نُنْشِزُها ثُمَّ نَكْسُوها لَحْماً فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 259 )
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 260 )
معناى واژهها
255 [ الحي ] : زنده ، كسى است كه بر صفتى باشد كه بنا بر آن لازم است چيزهاى دريافتنى را در صورتى كه وجود داشته باشند ادراك كند .
[ القيوم ] : از قيام است و به معنى كسى است كه به امر آفرينش خود قيام مىكند و آن را انجام مىدهد .
[ سنة ] : چرت و خواب سبك است .
[ نوم ] : خواب و ضد آن يقظه يعنى بيدارى است كه در آن اعصاب دماغ بر اثر رطوبتهاى بخار بالا رفته به طرف آن سست مىشود ، و به قولى مرگ سبك است ، و مرگ خوابى سنگين .
[ يحيطون ] : به كسى كه چيزى را به دست آورد ، يا اندازهء دانش او به حد اعلاى خود رسيده ، مىگويند بر آن احاطه پيدا كرده است .
258 [ بهت ] : مبهوت و حيرتزده شد . پس بهت عبارت از حيرتى كه بر اثر مستولى شدن حجت و برهان حاصل