/ 216
جادوگرى و حقه بازى . . . پايان خط
رهنمودهايى از آيات :
پس از مرحلهء قدرت مرحلهء ضعف در امت بنى اسراييل پيش آمد ، و پس از آن نوبت به نژادپرستى رسيد ، و سرانجام دوران خرافهپرستى بر سر كار آمد كه در جادوگرى و شعبدهبازى تجسّم پيدا كرده بود .
هنگامى كه امتى نژادپرست بر خود بپيچد . .
« وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ »
و بگويد قلبهاى ما را غلافى پوشانده است و از راهنماييهاى خدا و سنتهاى تاريخ و تجربههاى مردمان دورى جويد ، و در مقابل حق گردنفرازى كند ، جز فرورفتن در حضيض جادو و شعبده پناهگاهى در برابر خود نخواهد داشت .
قرآن حكيم به اختصار دربارهء اين مرحله به بحث مىپردازد و آغاز بحث در آن سخن گفتن از فروگذاشتن كتاب خدا به توسط بنى اسراييل است ، و خدا مىگويد كه سبب تشبث ايشان به سحر همين بوده است . چه آن كس كه تفسير درستى دربارهء زندگى و ديد علمى و صحيحى از هدفهاى آن نداشته باشد ، ناگزير به جستجو از تفسيرات غيبى و رؤياهاى باطل متوسّل مىشود .
و در آن هنگام كه قرآن از جادو سخن مىگويد ، داستانهاى گوناگونى از اسراييليان را تكذيب مىكند كه به گمان آنان جادو كارى خدايى است ، و بحث را با اين نتيجه پايان مىدهد كه تمسك به كتاب براى ايشان بهتر از تشبث به سحر و جادو است .
/ 217
شرح آيات :
[ 101 ] «
وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ