وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 44 )
وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعِينَ ( 45 ) الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِلَيْهِ راجِعُونَ ( 46 ) يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ( 47 ) وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 48 )
معناى واژهها
44 [ البر ] : برّ و احسان و صله در معنى نظير يكديگرند ، و اين معنى مشترك ، نيكى كردن است ؛ و ضدّ برّ ، عقوق است .
[ تنسون ] : نسيان و سهو و غفلت از نظايرند . و ضد نسيان ( فراموشى ) ذكر ( به ياد بودن ) است . و حقيقت معنى نسيان پنهان شدن چيزى از نفس پس از حضور در آن است . گاه نسيان به معنى ترك و رها كردن است همچون در اين گفتهء خداى تعالى
« نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ »
يعنى ياد خدا را ترك كردند پس خدا ايشان را ترك كرد .
[ تعقلون ] : عقل و فهم و لبّ و معرفة در معنى همانند يكديگرند ، و ضد عقل حمق است ، و عقال بندى است كه دست شتر خوابيده را با آن مىبندند تا نتواند راه برود .
و عقل مجموع دانستههاست بدان سبب كه انسان آزاد را از بسيارى از كارهاى زشت بازمىدارد و به انجام دادن بسيارى از واجبات برمىانگيزد .
45 [ الصبر ] : بازداشتن نفس از رسيدن به چيزهايى و منع