امّا هفت امر مكروه :
اوّل : در وقت ذبح كردن [ 1 ] بريدن نخاع ، يعنى مغز مهرههاى پشت .
دوم : پوست كندن پيش از سرد شدن .
سوم : جدا كردن سر در وقت ذبح نمودن از روى عمد ، و بعضى از مجتهدين اين فعل را حرام دانستهاند و گوشت آن را حرام مىدانند « 1 » .
چهارم : گردانيدن كارد در وقت سر بريدن كه بهطرف بالا بريده شود ، و در بعضى از احاديث نهى از اين عمل واقع شده « 2 » .
پنجم : كشتن حيوان در حالتى كه حيوان ديگر نگاه كند .
ششم : شب ذبح نمودن بىاحتياج .
هفتم : ذبح نمودن روز جمعه پيش از زوال .
فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات
و آن بر چهل قسم است : شش قسم از آنها حلال ، و بيست قسم حرام ، و چهارده قسم مكروه .
امّا شش قسم حلال :
اوّل : شتر ، و بعضى از سنّيان گفتهاند كه : مذهب اماميّه آن است كه گوشت شتر حرام است و غلط كردهاند چه آن مذهب ابوالخطّاب است ، كه او در وقتى امامى بوده و بعد از آن غالى شده .
هامش
[ 1 ] يعنى بعد از ذبح و پيش از خروج روح . ( يزدى -
( 1 ) شيخ طوسى ، نهايه 3 : 91 و 92 . ابن زهره ، غنيه : 397 . ابن حمزه ، وسيله : 360 .
( 2 ) كافى 6 : 229 ، حديث 4 . وسائل 24 : 10 ، حديث 2 .