را در همه حال همراهى مىكند و وى را از رذايل اخلاقى باز داشته و به فضائل وادارش مىكند .
ايمان ، قوىترين و محكمترين تكيه گاهى است كه انسان در پرتو آن هرگز در جزر و مد زندگى ، دچار هراس و اندوه نمىشود . خداپرستان در هيچ حادثهاى خود را نمىبازند و در خويشتن احساس حقارت و زبونى نمىكنند ، چه خود را به قدرت نامحدود خالق جهان پيوسته مىدانند و در كليه حالات به ياد او و در پناه او هستند .
قلبى مطمئن و دلى نيرومند و آرام دارند .
دين به ما دستور مىدهد كه داراى اخلاق پسنديده باشيم و تا مىتوانيم كارهاى نيك و شايسته انجام دهيم .
بنابراين ، دين به سه بخش تقسيم مىشود :
1 . اعتقادات ؛
2 . اخلاق ؛
3 . عمل ( احكام )
اين بيان مجمل را بايد تفصيل داد تا مورد قبول خوانندگان گرامى واقع شود .
1 . اعتقادات
ما اگر به عقل و وجدان خود مراجعه كنيم ، درمىيابيم كه اين « جهان هستى » با نظام شگفتانگيز خود ، نمىشود خود به خود ، به وجود آمده باشد و اين نظام حيرتانگيز جهان آفرينش ، نمىتواند بدون نظم دهندهاى انجام يابد . پس بدون ترديد آفرينندهاى هست كه با توانايى و علم بى پايان خود اين جهان بزرگ و با عظمت را پديد آورده است و با قوانين ثابت و تغيير ناپذيرى كه در سرتاسر عالم هستى برقرار كرده ، « جهان آفرينش » را با نظام دقيق به راه انداخته است و هيچ چيز ، بيهوده و به گزاف آفريده نشده و هيچ موجودى از قوانين خدايى كه بر جهان حكومت مىكند ، خارج نيست .