قرآن ، قانون اساسى
بنابر آنچه در مباحث پيشين اين كتاب گذشت ، به خوبى روشن گرديد كه قوانين اجتماعى و عملى اسلام - فقه اسلامى - بر اساس اخلاق پسنديده و نيكو و صفات حميده پايه گذارى شده و سازمان اخلاقى آن نيز بر پايه « توحيد » استوار گشته است .
گنجينهاى كه مشتمل بر اين معارف و احكام است همان كتاب آسمانى اسلام - قرآن كريم - است كه خداى متعال از طريق وحى بر پيامبر گرامى خود نازل فرموده است .
قرآن كريم ، گرانبهاترين و پرارزشترين پشتوانهء زندگى مادى و معنوى مسلمانان جهان است و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بارها اين كتاب را به همين عنوان به امت خود سپرده است .
و به طور مكرر - به ويژه در آخرين روزهاى زندگى خود - به مردم فرموده : « من پس از خود ، دو چيز گرانبها در ميان شما مىگذارم كه تا قيامت از هم جدا نخواهند شد ، و تا زمانى كه به آن دو تمسك جوييد ، هرگز گمراه نخواهيد شد : يكى قرآن است و ديگرى عترت من ، كه بيان كنندهء قرآن مىباشند » بنابراين ، تقديس و احترام قرآن بر همهء مسلمانان جهان واجب مىباشد .
در لزوم تقديس و احترام « قرآن » همين قدر بس كه :
1 . كلام خداست ؛