تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤

بيع

بيع چيست ؟ - بيع به معناى فروش و معاوضهء مالى است با مالى ديگر . . . به اين نحو كه مالك كالا ، كه « فروشنده » ناميده مىشود ، مالكيت كالاى خود را در مقابل پولى كه دريافت مىكند ، به طرف واگذار كند و طرف نيز كه « خريدار » ناميده مىشود ، در مقابل دريافت كالا پول خود را به فروشنده ارزانى دارد ! چنان كه پيداست ، « بيع » از عقود است و در تحقق خود نيازمند به دو طرف - فروشنده و خريدار - مىباشد و بنابراين ، بايد شرايط عمومى عقود را مانند بلوغ و عقل و قصد و اختيار ، دارا باشد . لزوم بيع - بيع از « عقود لازمه » است ، يعنى پس از تحقق عقد ، يكى از متعاقدين - فروشنده يا خريدار - نمىتواند آن را به هم زند . ولى نظر به اين كه گاهى از انجام بيع در اثر غفلت يا اشتباه كلاه سر فروشنده يا خريدار مىرود و ضرر قابل توجهى متوجه او مىشود و « لزوم بيع » در چنين مواردى خلاف مصالح عمومى است ، شارع اسلام براى جلوگيرى از اين مفسده به دو امر دست زده است : اول : « اقاله » و آن اين است كه در صورتى كه يكى از متبايعين از معامله پشيمان شده از متبايع ديگر تقاضاى به هم زدن معامله را نمايد ، مستحب است كه او هم اجابت نموده و معامله را به هم زند . دوم : « خيار » و آن تسلط خاصى است كه معامله كننده مىتواند از آن استفاده نموده
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 274 | السيد محمدحسين الطباطبائي / خسرو شاهى