تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 272

مساهمون:

ص٢٧٢
داشت . در اين ماه هر گاه رو به درگاه خدا آريد و بر آستانهء او بنشيند خداوند دعاى شما را مستجاب مىكند . پس ، از روى صدق و صفا با قلبى پاك از خداوند بخواهيد كه شما را توفيق گرفتن روزه و خواندن قرآن عنايت كند . « زيرا بدبخت آن كس است كه در اين ماه پرفيض و با بركت ، از آمرزش و رحمت خدا محروم بماند » .

روزه عامل تقوا

خداوند متعال در قرآن مجيد مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ »
؛ « 1 » اى مؤمنان روزه را بر شما واجب كرديم چنان‌كه روزه را بر اقوام گذشته نيز واجب كرده بوديم ، تا شما پرهيزكار شويد . اسلام به پيروان خود فرمان مىدهد تا يك ماه تمام - ماه رمضان - روزه بگيريد . مسلمانان با روزه گرفتن يك ماه ، زمينه كاملى براى پديد آمدن حالت تقوا ، به معناى كامل آن در خويش فراهم سازند . زيرا هر گاه انسان از انجام خواسته‌هاى طبيعى تن ، خوددارى كرد ، به خوبى مىتواند از پيروى هواى نفس خوددارى به عمل آورد . البته اسلام براى رسيدن به چنين مرحله كمالى ، در عمل « روزه » ، تنها خوددارى از خوردن و آشاميدن را كافى نمىداند ، بلكه دستور مىدهد كه روزه دار از هر چه كه موجب آلودگى و ارتكاب گناه است و يا او را به وسوسه‌هاى شيطانى و هوس‌هاى سركش نفسانى سوق مىدهد ، امساك كند .
هامش
( 1 ) . بقره ، آيه 183