آماده مىسازد .
البته ارزش و بهاى اين تكاليف و وظايف كه تنها طريق سعادتمندى است ، قيمت و ارزش خود انسانيت است كه ما پرارزشتر و گرانبهاتر از آن كالايى تصور نمىنماييم و آن را با هيچ كالاى ديگرى عوض نمىكنيم .
بنابراين « وظيفهشناسى » و انجام آن ، مهمترين مسئله عملى است كه انسان در زندگى خود با آن روبهرو است ، زيرا اهميتش همان اهميت خود انسان مىباشد و كسى كه از انجام وظايف مسلم خود سرباز مىزند ، يا گاهى كوتاهى مىكند ، به همان اندازه از مقام والاى انسانيت سقوط مىنمايد و طبعاً به پستى و بى ارزشى خود اعتراف مىكند و يا هر تخلفى كه مىورزد ، ضربت تازهاى به پيكر جامعهء خود و در حقيقت به پيكر خود ، وارد مىسازد .
خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ * إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ »
؛ « 1 »
انسان در بدبختى و زيانكارى است مگر آنانكه ايمان آوردند و كارهاى نيك و شايسته انجام دادند و يكديگر را به راستى و صبر و شكيبايى توصيه نمودند .
و نيز مىفرمايد :
« ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ »
؛ « 2 »
در نتيجه كارهاى زشت مردم ، فساد و تباهى در سراسر جهان ظاهر شد .
اختلاف نظر در تشخيص وظيفه
اهميت شناختن وظيفه و انجام آن در جهان انسانيت ، يك وظيفهاى است ثابت و
هامش
( 1 ) . عصر ، آيات 2 - 3
( 2 ) . روم ، آيه 41