نيز سالها به ادامه كار تجارى همسر خود اشتغال داشت .
آن حضرت تا سن چهل سالگى با مردم آميزش متعارف داشت و يكى از آنان شمرده مىشد جز اين كه اخلاقى پسنديده و نيكو داشت و هرگز گرد كردارها و رفتارهاى زشتى كه ديگران آلوده بودند ، نمىگشت و شيوه ستمگرى و سنگدلى و جاهطلبى نداشت به اين ترتيب احترام و اعتماد مردم را نسبت به خود جلب كرده بود .
چنان كه وقتى عربها ، خانه كعبه را تعمير مىكردند به خاطر اوليت نصب « حجر الاسود » ميان قبايل مشاجره و منازعه افتاد . آن حضرت را به طور اتفاق « حَكَم » قرار دادند . او نيز امر فرمود عبايى پهن كرده « حجر الاسود » را در ميان آن گذاشتند و بزرگان قبايل اطراف عبا را بلند كردند و آن حضرت حجرالاسود را در جاى خودش نصب نمود و بدين ترتيب كشمكش جماعت بدون كشت و كشتار و خونريزى ، خاتمه يافت .
آن حضرت پيش از بعثت با اينكه خدا را به يگانگى مىپرستيد و از پرستش بتها روگردان بود ، چون با عقايد خرافى بتپرستى به طور مستقيم مبارزه نمىكرد ، مردم كارى با او نداشتند ، چنان كه صاحبان اديان ديگر مانند . يهود و نصارى در ميانشان با احترام مىزيستند و عربها مزاحمشان نمىشدند .
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 100
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٠٠