« فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ * وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ * كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِثَمُودَ »
. « 1 »
غَنِىَ يَغْنَى بِالْمَكانِ وَفى الْمَكان ، به معناى أقامَ فيهِ مىباشد ، و جاثمين به معناى متلبّدين است ؛ يعنى چنان صيحه آنها را گرفت كه با زمين يكسان شدند ، و گويى كه در آن زمين ، هيچ گاه سكنا نگزيده بودند .
ديگر : دربارهء اصحاب مَدْيَن كه پيامبر خود ، حضرت شُعيب را آزار مىدادند ، و آن حضرت را توعيد به سنگباران نمودند و آن اين است :
« وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا شُعَيْباً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ * كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ »
. « 2 »
دوم : در سورهء مؤمنون ، و در آنجا تعبير عجيبتر است ، چون مىفرمايد : ما آنها را « احاديث » قرار داديم ؛ يعنى فقط از آنها قصه و حكايتى ماند و ابداً اثرى و رسمى نماند . و اين داستان را پس از بيان قوم نوح كه در آب غرق شدند ، و جماعتى ديگر را
هامش
( 1 ) . آيات 66 - 68 سورهء هود : « پس چون امر قهر و غضب ما آمد ، ما صالح و كسانى كه ايمان آورده بودند و با او بودند ، همه را در پوشش رحمت خود نجات داديم ، و از بلا و گرفتارى آن روز رهانيديم ؛ حقاً كه پروردگار تو قوى و عزيز است . و صيحهء آسمانى ستمكاران را هنگام شب فرا گرفت به طورى كه در خانههاى خود با پيكرهاى بىحس و حركت ، به زمين افتادند و شب را به روز آوردند ؛ به طورى كه تو گويى اصلًا در آن خانهها سكنا نگزيده بودند ، آگاه باش كه طايفهء ثمود به پروردگارشان كفر ورزيدند ، آگاه باش كه دورى از رحمت خدا براى طايفهء ثمود باشد . »
( 2 ) . آيات 94 - 95 سورهء هود : « و چون امر و قهر و غضب ما رسيد ، ما شعيب را و كسانى كه با او بوده و ايمان آورده بودند نجات بخشيديم و در رحمت خود گرفتيم و صيحهء آسمانى به ستمكاران رسيد ، به طورى كه چون جماد ، به زمين چسبيده و با اين حال شب را به روز آوردند ، تو گويى اصلًا آنها در خانههايشان مسكن نگزيده بودند ! آگاه باش كه دورى از رحمت خدا براى طايفهء مدين باشد ؛ همچنان كه دورى براى طايفهء ثمود تحقق پيدا نمود . »