تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شيعه در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 150

مساهمون:

ص١٥٠
2 . امامت و جانشينى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در حكومت اسلامى . 3 . در تأييد سخنان گذشته . 4 . امامت در بيان معارف الهيه . 5 . فرق ميان نبى و امام . 6 . امامت در باطن اعمال . 7 . ائمه و پيشوايان اسلام . 8 . اجمالى از تاريخ زندگى دوازده امام عليه السلام . 9 . بحث در ظهور مهدى عليه السلام از نظر عمومى . 10 . بحث در ظهور مهدى عليه السلام از نظر خصوصى .

معناى امام

امام و پيشوا به كسى گفته مىشودكه پيش جماعتى افتاده رهبرى ايشان را در يك مسير اجتماعى يا مرام سياسى يا مسلك علمى يا دينى به عهده گيرد و البته به واسطه ارتباطى كه با زمينه خوددارد در وسعت و ضيق تابع زمينه خود خواهد بود . آيين مقدس اسلام ( چنان‌كه از فصل‌هاى گذشته روشن شد ) زندگانى عموم بشر را از هر جهت در نظر گرفته ، دستور مىدهد . از جهت حيات معنوى مورد بررسى قرار داده و راهنمايى مىكند و در حيات صورى نيز از جهت زندگى فردى واداره آن مداخله مىنمايد چنان‌كه از جهت زندگى اجتماعى و زمامدارى آن ( حكومت ) مداخله مىنمايد . بنابر جهاتى كه شمرده شد امامت و پيشوايى دينى در اسلام از سه جهت ممكن است مورد توجه قرار گيرد : از جهت حكومت اسلامى و از جهت بيان معارف و احكام اسلام و از جهت رهبرى و ارشاد حيات معنوى . شيعه معتقد است چنان‌كه جامعه اسلامى به هر سه جهت نامبرده نيازمندى