و در وصف حال گروهى ديگر كه در زندگى دنيا از مال و ثروت خود استفاده مشروع نمىكنند ، مىفرمايد :
« حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ »
« 1 »
تا آن دم كه به يكى از آنان مرگ مىرسد مىگويد خدايا مرا ( به دنيا ) برگردانيد شايد در تركه خود كار نيكى انجام دهم . نه هرگز اين سخنى است كه او مىگويد « به سخنش گوش داده نمىشود » و در پيش شان برزخى است كه تا روز رستاخيز ادامه دارد .
روز قيامت - رستاخيز
در ميان كتب آسمانى ، قرآن كريم تنها كتابى است كه از روز رستاخيز به تفصيل سخن رانده و در عين اينكه تورات نامى از اين روز به ميان نياورده و انجيل جز اشاره مختصرى ننموده قرآن كريم در صدها مورد با نامهاى گوناگون روز رستاخيز را ياد كرده و سرنوشتى را كه جهان و جهانيان در اين روز دارند ، گاهى به اجمال و گاهى به تفصيل بيان نموده است .
و بارها تذكر داده كه ايمان به روز جزا ( روز رستاخيز ) هم تراز ايمان به خدا و يكى از اصول سه گانه اسلام است كه فاقد آن ( منكر معاد ) از آيين اسلام خارج و سرنوشتى جز هلاكت ابدى ندارد .
و حقيقت امر نيز همين است ، زيرا اگر از جانب خدا حسابى در كار ، و جزا و پاداشى در پيش نباشد ، دعوت دينى كه مجموعهاى از فرمانهاى خدا و اوامر و نواهى اوست ، كمترين اثرى در بر نخواهد داشت ووجود و عدم دستگاه نبوت و تبليغ دراثر ، مساوى خواهد بود بلكه عدم آن بر وجودش رجحان خواهد داشت ، زيرا
هامش
( 1 ) . مؤمنون ، آيات 99 - 100