خداوند ، زنان و مردان مؤمن را وعده فرموده كه در بهشت خلد ابدى كه زير درختانش نهرها جارى است ، درآورد و درعمارات نيكوى بهشت عدن ، منزل دهد .
اين دو آيه ، بيانگر آن است كه خداوند آنان را وارث سرزمين و عمارات نيكويى كه همان بهشت است ، مىگرداند . و درجاى ديگر فرمايد :
« وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ * وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً كَذلِكَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَشْكُرُونَ »
« 1 »
او خدايى است كه بادها را به بشارت باران رحمت خويش ، پيشاپيش فرستد تا چون بار ابرهاى سنگين را بردارند ، ما آنها را به شهر و ديارى كه [ از بىآبى ] مرده است ، برانيم ، و بدان سبب باران فرو فرستيم تا هرگونه ثمر و حاصل از آن برآريم . اين گونه مردگان را هم از خاك برانگيزيم ، باشد كه [ براحوال قيامت ] متذكر گرديد . ديار پاك ، گياهش به اذن خدا نيكو برآيد ، وديار ناپاك جز گياه اندك و كم ثمر ، بيرون نياورد ؛ ما آيات قدرت را اين گونه مىگردانيم براى قومى كه شكر خدا به جاى آرند .
خداوند درطى آيات فوق ، خبر مىدهد كه تفاوت زيادى كه ميان ثمرات سعادت وشقاوت درخلال سير آنها به سوى زنده شدن و [ قرارگرفتن در ] محشر وجود دارد ، به اختلاف زمينهايى كه از آنها پديد آمدند و بر آنها زيستند و ارتزاق نمودند ، بازمىگردد ؛ پس بخشى از زمينها پاكند كه با آب رحمت الهى ، انواع ميوهها از آنها رويد ؛ و بخشى از زمينها ناپاك و شورهزارند كه جز اندك و ناچيز نروياند . پس درنهايت ، امررا به طينت وسرشت ، ارجاع داد ، و نيز فرمود :
هامش
( 1 ) . اعراف ، آيات 57 - 58