امام رضا ( ع ) : پس آن كيست كه از جانب خدا به انس و جنّ ابلاغ كرده :
« لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ
« 1 »
»
و
« لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
« 2 »
»
و
« لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ
« 3 » » . مگر محمد ( ص ) نبود ؟
ابو قرّه : بلى .
امام ( ع ) : چگونه مردى مى آيد به هم مردم خبر مىدهد كه از جانب خدا آمده و آنان را به امر خدا دعوت مىكند و مى گويد : لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصار ، و لا يُحيطُونَ بِهِ عِلْماً ، و لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ، سپس مى گويد : من او را ديده ام ، و علمم به او احاطه كرد ، و او به صورت بشر است - ! ؟ ! آيا حياء نمى كنيد ؟ زنديق ها نتوانستند چنين بهتانى را ( به آن حضرت بزنند ) كه چيزى از طرف خدا بياورد سپس خلاف آن را به وجه ديگر ، بياورد .
ابو قرّه : خدا مى فرمايد :
« وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى »
« 4 » : و بار ديگر نيز او را ديد .
امام ( ع ) : به دنبال اين آيه ، آيه اى دلالت مىكند كه چه چيز را ديده است . آن جا كه قبلًا چنين مى گويد :
« ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى
« 5 » » مى گويد قلب محمد ( ص ) آن چه را كه چشم هايش ديده ، تكذيب نكرد ( با چشم هايش ديده و قلبش نيز آن ديدن را تاييد كرده است ) ، سپس خداوند خبر مىدهد كه آن چه ديده چه بوده است مى فرمايد :
« لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى
« 6 » » : برخى از آيات بزرگ خدا را ديد . آيات خدا غير از خدا است .
هامش
( 1 ) - سوره انعام ، آيه 103 .
( 2 ) - سوره طه ، آيه 110 .
( 3 ) - سوره شورى ، آيه 11 .
( 4 ) - سوره نجم ، آيه 13 .
( 5 ) - سوره نجم ، آيه 11 .
( 6 ) - سوره نجم ، آيه 18 .