اعجاز و ماهيّت آن
قرآن كريم در ضمن آيات « تحدّى « 1 » » و آيات بىشمار ديگر ، وجود معجزه را پذيرفته و خود را يكى از مصاديق آن دانسته است ، و براى اثبات آن چنين استدلال كرده است : « اگر در مورد آنچه بر بندهء خود نازل كردهايم ، شك و ترديد داريد ؛ يك سوره نظير آن را بياوريد و جز خدا همهء گواهان خود را فراخوانيد ، اگر راست مىگوييد ؛ و اگر اين كار را نكرديد و هرگز نتوانيد كرد ، پس خود را از آتشى كه آتش افروزش سنگها و انسانهاست ، و براى كافران مهيا شده بازداريد . » [ بقره ( 2 ) / 23 و 24 ]
از آيات تحدّى قرآن استفاده مىشود كه اين كتاب ساخته و پرداختهء مغز بشر نيست ، بلكه از قدرت بىكران آفريدگار جهان نشأت يافته است . اگر كسى در انتساب آن به قدرت لا يزال الهى ترديد دارد ، همهء ياران و گواهان خود را فراخواند تا دست به دست هم دهند و يك سوره نظير قرآن كريم بياورند ؛ و اگر نتوانستند چنين كارى را انجام دهند ، پس بدانند كه اين ، كلام حضرت پروردگار است و هيچ مخلوقى را ياراى مبارزه و مقابله با آن نيست .
اين دعوى قرآن كه در آيات تحدّى انجام يافته در حقيقت ، خود به دو ادّعا باز مىگردد :
هامش
( 1 ) . تحدّى : دعوت كردن به معارضه و مبارزه .