دوّم : در سورهء مؤمنون ، و در آنجا تعبير عجيبتر است ؛ چون مىفرمايد : ما آنها را احاديث قرار داديم ، يعنى فقط از آنها قصّه و حكايتى ماند ؛ و ابداً اثرى و رسمى نماند .
و اين داستان را پس از بيان قوم نوح كه در آب غرق شدند ، و جماعتى ديگر را خداوند آفريد ، و براى آنان پيغمبر فرستاد ، و آن پيامبر را تكذيب كردند بيان مىكند كه :
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ * ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ * ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ * ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ .
« 1 »
هامش
( 1 ) آيات 41 تا 44 ، از سورهء 23 : المؤمنون : « پس بحقّ ، صيحهء آسمانى ايشان را گرفت ، و ما آنها را چون علف خشك قرار داديم . پس دورباش از رحمت خدا براى گروه ستمگر باد . و سپس بعد از آنها طوائف ديگرى را بيافريديم . هيچ گروهى نمىتواند اجل خود را جلو بيندازد ، يا عقب زند . و سپس پيامبران خود را مرتّباً يكى پس از ديگرى فرستاديم . و چون پيغمبر ، مأموريّت خود را انجام مىداد و بسوى امّت مىرفت او را تكذيب مىكردند . ما بعضى را بدنبال بعضى در آورديم ، و آنها را فقط احاديث و گفتارى قرار داديم ؛ پس دورباش باد براى گروهيكه ايمان نمىآورند . »