وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً »
« 1 » مىتوان استفاده كرد .
ط - روش ائمه اهل بيت عليهم - السلام در محكم و متشابه قرآن
آنچه از بيانات مختلف ائمه اهل بيت ( ع ) بدست مىآيد اينست كه در قرآن مجيد متشابه بمعنى آيهاى كه مدلول حقيقى خود را به هيچ وسيلهاى بدست ندهد وجود ندارد . بلكه هر آيهاى اگر در افاده مدلول حقيقى خود مستقل نباشد بواسطه آيات ديگرى مىتوان بمدلول حقيقى آن پى برد و اين همان ارجاع متشابه است بمحكم چنان كه آيه :
« الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى »
سوره طه آيه 5 ( ترجمه :
خدا بر تخت خود قرار گرفت ) و آيه :
« وَ جاءَ رَبُّكَ »
سوره فجر آيه 22 ( ترجمه : و خداى تو آمد ) ظاهرند در جسميت و ماديت ولى با ارجاع اين دو آيه به آيهء كريمه :
« لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ »
سوره شورى آيه 11 معلوم مىشود مراد از قرار گرفتن و آمدن كه به خداى متعال نسبت داده شده معنائى است غير از
هامش
( 1 ) - ترجمه هر دو آيه گذشت .