فصل هشتم : در فضيلت ذكر خدا و ذكر حضرت رسول و ائمه عليهم السلام و ذكر فضائل ايشان و مباحثه علوم ايشان نمودن در مجالس
بدان كه : ذكر خدا كردن و ياد نمودن حق تعالى را در همه حال و در همه جا نيكو است ، « 1 » و ياد كردنِ خدا را در ميانِ مجمعى از مؤمنان باعث آن است كه : خدا او را ياد كند در ميان مجمع ملائكه « 2 » « ل » و كسى كه ياد خدا كند در ميان غافلان مانند كسى است كه جهاد كند در راه خدا در هنگام گريختن ديگران و چنين كسى ثواب او بهشت است . « 3 » و از حضرت رسول صلى الله عليه و آله منقول است كه : « هر گروهى كه در مجلسى جمع شوند و در آن مجلس ياد خدا نكنند و صلوات بر پيغمبر خود نفرستند ، آن مجلس حسرت و و بال است بر ايشان در روز قيامت . « 4 » » و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام مروى است كه : « هر كه خواهد در قيامت ثواب كامل بيابد در وقتى كه مىخواهد برخيزد از مجلس بگويد : سبحان ربك رب العزه عما يصفون و سلام على المرسلين و الحمد الله رب العالمين . « 5 » » و در حديث ديگر منقول است كه اين كفّاره گناهان آن مجلس مىشود .