مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 416

مىباشد « 1 » « ق » و خدا دوست مىدارد كسى را كه خوش طبعى كند ميان مردم مادامى كه فحش نگويد « 2 » » « قر » و زينهار ! از مزاح كردن بسيار كه آن آبرو را مىبرد و مَهابت را بر طرف مىكند و كينه‌ها را توليد مىكند ، « 3 » هم چنان كه خنديدن اگر به طريق تبسّم و گشاده رويى باشد ممدوح است ، « 4 » زيرا كه مؤمن مىبايد عبوس و گرفته نباشد و گشاده رو و خندان باشد ، امّا بسيار خنديدن فعل بى خردان است و دل را مىميراند و دين را مىگدازد چنان كه آب نمك را مىگدازد « 5 » و آدمى را در روز قيامت فقير مىگرداند « 6 » « ق » و چه بسيار كسى كه بسيار خندد از روى لعب و بازى در روز قيامت گريه‌اش بسيار شود . « 7 » و حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : « عجب دارم از كسى كه ايمان به جهنّم دارد چرا مىخندد ؟ ! « 8 » » « قر » و خنده‌ى قهقهه از شيطان است ، « 9 » و چون قهقهه كردى بعد از فراغ بگو : « اللهمّ لاتمقتنى يعنى : بارالها مرا دشمن مدار و بر من غضب مكن ، « 10 » » و چون در مجلسى باشى سر بگوشى مكن كه موجب اندوه و ايذاى ديگران است ، و در ميان سخن برادر مسلمان خود سخن مگو كه چنان است كه خدشه و خراشى در