مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 422

كه عقل كل و اعْقَلِ مُكَوَّناتَ بود در قرآن مجيد امر به مشورت فرموده است و فرموده كه : « وَشاوِرْهُمْ فِى الأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلى اللَّهِ » مشورت كن با اصحاب خود در كارها و چون عزم كردى پس توكّل كن بر خدا « 1 » لكن بدان كه : مشورت كردن حدّى چند دارد كه هر كه آن‌ها را نداند مضرّت مشورت براى او بيش از منفعت آن است : اول : آن كه بايد آن كسى كه با او مشورت مىكنى عاقل باشد . دوم : آن كه آزاد و متديّن باشد . سوم : آن كه برادر و دوست و يار تو باشد . چهارم : آن كه او را بر تمام سرّ خود مطّلع گردانى كه چنان چه خود جهات آن امر را ميدانى او هم بداند . « 2 » و چون با چنين كسى مشورت كردى و او چيزى را براى تو پسندد خلاف آن مكن كه مورثِ فساد دنيا و آخرت تو مىشود . « 3 » و شايسته نيست مشورت كردن با زن « 4 » و با بنده و با مردم دون يعنى پست قدر ، « 5 » و با جَبان و ترسان و يا بخيل و يا كسى كه حرص دنيا داشته باشد . « 6 » و از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله منقول است كه : « هر گروهى كه با يك ديگر مشورت كنند و در ميان ايشان كسى باشد كه نامش محمّد يا احمد يا محمود يا حامد باشد و در مشورت ايشان داخل باشد ، البتّه آن چه خير ايشان است برايشان ظاهر مىشود . « 7 » » و چون برادر مؤمنت با تو مشورت كرد البتّه آن چه محض خير او دانى بگو ، تا آن