گيرد ، و اگر بينى جماعتى را كه ياد خداى تعالى نمىكنند با ايشان ننشين ، كه اگر عالمى علمت به تو نفع نمىرساند ، و اگر جاهلى جهلت زياده مىشود ، و شايد عذابى از خداى تعالى بر ايشان نازل شود و تو را هم با ايشان فرود گيرد . « 1 » » و از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام منقول است كه فرمود : « بر تو باد به حاضر شدن در مجالسى كه در آن جا ياد خدا كنند . « 2 » » و كلام را در اين مقام فى الجمله بسطى لازم است ، ولى چون اين رساله مختصر ، را گنجايش بسط نيست به همين مقدار اكتفا مىنماييم ، و ما در رساله‌ى مَقاليد النجّاح در آداب ، فصل صحبت و هم نشين و حقوق اخوان و غيره اين مطالب را مفصّلًا ذكر كرديم ، انشاء الله به آن كتب رجوع شود كه كتاب بسيار شريفى است . والله المؤيّد .

بدان كه : عطسه از جانب خداوند عالميان است « 3 » و نيكو خيرى است آن ، نفع مىرساند به بدن مادامى كه زياده از سه مرتبه نشود « 4 » و خدا را به ياد مىآورد ، « ق » و بسيار آن ايمن مىگرداند پنج درد را : خوره و لَقوّه‌ى و نزول آب در چشم و صلابت و خشونت پرهاى بينى و بيرون آمدن مو در چشم « 5 » و از براى كم شدن او چكانيدن روغن مرزن گوش در بينى نافع است « 6 » « ق » و هر كه عطسه كند تا هفت روز از مردن ايمن است ، « 7 »