بوسيد سر و دست كسى را مگر رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده باشد . « 1 » » علّامه مجلسى [ رحمه الله ] فرمودند كه : « محتمل است كه مخصوص ائمه طاهرين ( سلام الله عليهم ) باشد ، و اظهر آن است كه شامل سادات و علما نيز باشد ، زيرا كه تعظيم ايشان براى آن مىكنند كه فرزند آن حضرت يا حافظ علوم و مروّج دين آن حضرت اند ، و فرمود : احوط آن است كه به غير دست پيغمبر و امام عليهم السلام را نبوسند ، » چنان كه در حديث ديگر از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « شايسته نيست دست بوسيدن مگر پيغمبر يا وصىّ پيغمبر را . « 2 » »

بدان اى عزيز من ! چون خواستى وارد مجلس شوى اول ملاحظه كن جايى نباشد كه محلّ تهمت و گمان باشد كه اگر مردم گمان بد به تو برند ملامت خود بايد كنى ، « 3 » و چون در مجلسى كه سزاوار است داخل شدن تو در آن وارد شوى بايد در مكانى كه سزاوار توست بنشينى ، و اگر بنشينى در مكانى كه شرف تو مناسب بالاتر دارد بهتر و خوب‌تر است و اين از علامت تواضع و فروتنى است « 4 » و كسى كه چنين كند وارد شده كه پيوسته خدا و ملائكه بر او صلوات فرستند تا برخيزد . « 5 » و در مكانى كه سزاوار نشستن در آن جا را ندارى ننشين كه اگر خوار شدى تقصير خودت است و ملامت خود بايد كنى ، « 6 » و كسى كه هر چيز از او پرسند و او نتواند جواب گويد ، يا آن كه