بدان كه : از تمامى تحيّت و سلام با كسى كه در حضر باشد مصافحه كردن است و تمامى سلام با كسى كه از سفر آمده باشد معانقه است ، « 1 » يعنى : دست در گردن يك ديگر كردن . وارد شده كه : چون دو مؤمن با يك ديگر ملاقات و مصافحه كنند پيوسته گناه از ايشان مىريزد چنان چه برگ از درخت مىريزد ، و حق تعالى نظر رحمت به سوى ايشان مىافكند تا از يك ديگر جدا شوند . « 2 » و سزاور آن است كه : « مصافحه را ترك نكنى با هر مؤمنى كه ملاقات كردى اگر چه پنهان شود از توبه واسطه‌ى درختى ، چون او را ملاقات كنى مصافحه كن « 3 » كه مصافحه كينه را از سينه مىبرد ، « 4 » و مصافحه‌ى با مؤمن بهتر است از مصافحه‌ى با ملائكه « 5 » و وارد شده كه شما را در مصافحه كردن مثل ثواب آن‌ها است كه در راه خدا جهاد مىكنند ، « 6 » و دست را ديرتر بردار تا ثوابت بيش‌تر باشد . « 7 »

و مؤمن چون با برادر مؤمن خود معانقه كند رحمت خدا ايشان را فرا گيرد « 8 » و از حضرت امام محمّد باقر و امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه : « هر مؤمنى كه از خانه