بيرون رود به قصد ديدن برادر مؤمن خود حقّ او را شناخته ، حق تعالى به هر گامى حسنه‌اى در نامه‌ى عملش بنويسد و گناهى از او محو كند و درجه‌اى براى او بلند كند ، پس چون در خانه‌ى آن مؤمن را بكوبد درهاى آسمان براى او گشوده شود ، پس چون با يك ديگر ملاقات كنند و مصافحه نمايند و دست در گردن يك ديگر بكنند حق تعالى روى رحمت خود را به سوى ايشان گرداند ، پس حق تعالى به ايشان با ملائكه مباهات كند و فرمايد كه : نظر كنيد به سوى اين دو بنده‌ى من كه به ديدن يك ديگر رفتند و از براى رضاى من با يك ديگر دوستى كردند ، بر من لازم است كه بعد از اين ايشان را عذاب نكنم ، پس چون برگردد او را مشايعت كند ملكى چند به عدد نفس‌هاى او و گام‌هاى او و سخن‌هاى او كه او را حفظ كنند از بلاهاى دنيا و آخرت تا روز ديگر اين وقت ، و اگر در اين ميان بميرد از حساب روز قيامت نجات يابد ، و اگر آن مؤمن ديگر هم حقّ او را بشناسد و حرمت او را داند ، همين ثواب را او هم داشته باشد . « 1 » »

و امّا بوسه كردن : پس بوسيدن خويش خود را براى خويشى باكى نيست ، و دهان بوسيدن نشايد مگر از براى زن و فرزند ، و امّا برادران مؤمن را پهلوهاى روى ايشان را ببوس . « 2 » و از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « شما شيعيان را نورى در پيشانى هست كه به آن نور شما را در دنيا مىشناسند ، چون يك ديگر را برخوريد آن موضع نور را از پيشانى يك ديگر ببوسيد ، « 3 » » و نيز از آن حضرت منقول است كه فرمود : « نمىبايد