دهد » . راوى عرض كرد كه : « ما همسايگان [ ى ] داريم كه اگر چيزى به عاريه به ايشان بدهيم مىشكنند و ضايع مىكنند در اين صورت بر ما گناهى هست اگر به ايشان ندهيم ؟ فرمود : هرگاه چنين باشد گناهى بر شما نيست اگر به ايشان ندهيد . و در حديث ديگر فرمود : حلال نيست منع كردن نمك و آتش از همسايگان » . و نيز از آن حضرت منقول است كه : « منع نكنيد قرض دادن خمير و نان را و طلبيدن آتش را كه اين امور باعث زيادتى روزى مىشود بر اهل خانه با آن كه از جملهى مكارم اخلاق است .
در حقوق يتيمان و رعايت آن ها
و در احاديث معتبره وارد شده است كه : « خوردن مال يتيم به ناحق از جملهى گناهان كبيره است » . و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام منقول است كه : « هر مرد مؤمن و زن مؤمنه كه دست بر سر يتيم بكشد و از روى ترّحم ، حق تعالى براى او به عدد هر مؤمنى كه دستش بر او مىگردد حسنهاى براى او بنويسد « 1 » » . و در روايت ديگر منقول است كه « به هر مويى حق تعالى نورى به او كرامت فرمايد در قيامت « 2 » » . و در احاديث معتبره در فضيلت نگاه داشتن يتيمان و رعايت حال آنها و نفقه دادن به ايشان زياد است ، و اين مختصر گنجايش ذكر آن را ندارد .
فصل سوم : در حقوق صداقت و اخّوت
بدان كه : اخّوت و برادرى ممدوح است و بسيار گرفتن از برادران نيك در وقت رفاهيّت تهيّهاند از براى وقت بلاء ، و در وقت بلا سپرند براى دفع اعداء « 3 » . « ظم » و
هامش
( 1 ) . ثواب الاعمال ، ص 181 ، عنه بحار الأنوار ، ص 75 ، 5 ، 9 .
( 2 ) . همان ، 10 .
( 3 ) . بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 187 .