بيرون مهيّا مىباشند كه تا از حائر بيرون آورند خود را بر آن بمالند ، و اگر تربت از اين سالم ماند هر بيمارى كه بخورد در ساعت شفا يابد . پس چون تربت را بردارى ببند و پنهان كن و نام خدا بر آن بسيار بخوان ، و من شنيدهام كه بعضى تربت را بر مىدارند و آن را سبك مىشمارند حتّى آن كه در ميان توبرهى چهارپايان يا در ميان ظروف طعام مىاندازند ! ! از چنين تربتى چون شفا بيابند ؟ ! به درستى كه صاحب يقين نيست كسى كه به استخفاف به امورى كه موجب صلاح اوست اعمال خود را فاسد مىگرداند « 1 » .
آداب برداشتن تربت مقدّسه و از براى برداشتن تربت ، آداب و اعمالى است كه اين مختصر گنجايش ذكر آن را ندارد
و وارد شده كه « در وقتى كه تربت را بخورى اول ببوس و به هر دو ديده بگذار « 2 » ، و زياده از يك نخود مخور كه هر كه زياده بخورد چنان است كه گوشت و خون ما را خورده است ! « 3 » و در وقتى كه از قبر بر مىدارى بگو : « اللهم انى اسئلك [ به حق هذه الطينة خ ل ] به حق الملك الذى قبضها و اسئلك به حق النبى الذى خزنها و اسئلك به حق الوصى الذى حل فيها ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تجعله شفاء من كل داء و امانا من كل خوف و حفظا من كل سوء » . پس تربت را بر پاچهاى ببندد و سورهى انا انزلناه را بر آن بخوان « 4 » » . « ق » و در حديث معتبر ديگر فرمودند كه : « هر كه تربت را به قصد شفا نخورد چنان است كه گوشت ما را خورده است . و چون به قصد شفا بخورد بگويد :