باب هشتمدر آداب خواب رفتن و بيدار شدن و بيت الخلا رفتن
و مشتمل است بر نه فصل
فصل اول : در بيان اوقات خواب
بدان كه : خواب كردن بعد از طلوع صبح تا طلوع آفتاب و ميان نماز شام و خفتن و بعد از عصر مكروه است ، « 1 » خواب بين الطّلوعين شوم است ، و روزى را منع مىكند . « 2 » و حق تعالى در اين وقت روزى بندگان را قسمت مىنمايد « 3 » و هر كه در اين وقت خواب است از روزى خود محروم مىشود ، « 4 » و زمين از او به سوى خدا ناله و فرياد مىكند ، « 5 » و امّا اگر نماز صبح را گذارى و قدرى تعقيب بخوانى و بخوابى باكى نيست ، چنان چه آن در بعضى از احاديث تجويز شده است و از حضرت امام محمّدباقر عليه السلام منقول است كه : « خواب اول روز سفاهت است و خواب قيلوله نعمت است و
هامش
( 1 ) . مرآة الكمال ، ج 1 ، ص 238 و 239 .
( 2 ) . الفقيه ، ج 1 ، ص 318 ، ب 78 ، ح 1445 .
( 3 ) . وسائل الشيعة ، ج 4 ، ص 106 ، ب 36 ، ح 11 .
( 4 ) . تهذيب الأحكام ، ج 2 ، ص 139 ، ب 9 ، ح 540 .
( 5 ) . الخصال ، ج 1 ، ص 141 ، ح 160 .