دارد كسى را كه طعام در هنگام سيرى بخورد « 1 » « ل » و وارد است كه هر كه در دنيا سيرتر است در قيامت گرسنهتر است « 2 » « ق » و هرگاه شكم سير شد موجب طغيان و فساد مىشود ، « 3 » و هيچ چيز را خدا دشمن نمىدارد مانند شكم پر از طعام « 4 » » .
فصل دوم : در بيان بعضى از آداب و اوقات طعام خوردن
سنت است چاشت را بامداد خوردن و در ميان روز چيزى نخوردن ، و بعد از نماز خفتن بار ديگر طعام خوردن ، چنان چه حق تعالى در وصف طعام اهل بهشت مىفرمايد : لهم رزقهم فيها بكرة و عشيا « 5 » « ى » و ترك طعام بعد از نماز خفتن موجب خرابى بدن است « 6 » ، و آدمى را پير مىكند ، « 7 » و وارد شده كه او را ترك نكنيد اگر چه به پارهى نان خشكى باشد « 8 » « ضا » و منقول است كه در بدن رگى هست كه آن « عشاء » نام دارد ، هركه در طرف شب چيزى نمىخورد آن رگ او را نفرين مىكند تا صبح مىگويد : خدا تو را گرسنه بدارد چنان چه مراگرسنه داشتى ، خدا تو را تشنه بدارد چنان چه مرا تشنه داشتى ، پس البته ترك مكنيد « عشا » را اگر چه لقمهى نان باشد ، و اگر چه به دمى آب باشد « 9 » و طعام شب نافعتر از طعام روز است « 10 » و ترك طعام در شب شنبه و يكشنبه پى هم باعث بر طرف