بدان كه : از احاديث اهل بيت عليهم السلام ظاهر مىشود كه طعام‌هاى لذيذ خوردن و به مردم خورانيدن و تكلّف در خوبى و پاكيزگى آن‌ها خوب است « 1 » و طعام‌هاى لذيذ را بر خود حرام كردن خوب نيست . و از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « حق تعالى از آن كريم‌تر است كه سؤال كنداز مؤمن از خوردنى و آشاميدنى كه در دنيا بر او حلال كرده باشد « 2 » امّا بايد كه از حلال باشد آن قدر نخورى كه تو را از عبادت الهى باز دارد ، و مانند حيوانات پيوسته همّت خود را مصروف به خوردن و آشاميدن نكنى ، بلكه منظور تو از خوردن و آشاميدن تحصيل قوّت براى عبادت باشد ، و بايد آن قدر صرف كنى كه نسبت به حال تو اسراف نباشد كه حق تعالى مسرفان را دوست نمىدارد ، و بايد كه در حال سيرى چيزى نخورى كه مورث برص و پيسى است « 3 » و خدا دشمن