عمامه به سر بستن سنّت است ، و وارده شده كه : « آن تاج عِرْبان است « 1 » هر گاه كه عمامه را بر طرف كنند ، خداوند عزت شان را بر طرف خواهد كرد » . « 2 » مرحوم مجلسى ( رَحَمَه اللَّه ) از شيخ شهيد ( عَلَيْهِ الرَحْمَة ) نقل كرده كه فرمود : « عمامه ايستاده پيچيدن سنت است ونيز سنت است تَحْتُ الْحَنَكْ بستن » . و از حضرت صادق عليه السلام وارد شده كه : « هر كه عمامه بپيچيد بر سر و تَحْتُ الْحَنَك نبندد ، به او دردى برسد كه دوا نداشته باشد ، پس ملامت نكند مگر خود را « 3 » » و نيز منقول است از آن حضرت كه فرموده : « من تعجّب مىكنم از كسى كه شروع كند در حاجت خود و حال آن كه گردانيده باشد عمامه خود را زير حنك خود ، چگونه برنمىآيد حاجت او ؟ ! « 4 » » و نيز از آن حضرت مروى است كه : « حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله بر سر حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام عمامه به دست مبارك خود پيچيدند ، و يك سر عمامه را از پيش رو آويختند و طرف ديگر را به قدر چهار انگشت كوتاه‌تر از عقب سر آويختند ، پس فرمودند كه : برو ، آن حضرت رفت ، و فرمود كه : بيا ، آن حضرت آمد ، آن گاه فرمودند كه : چنين است واللَّه ! تاج‌هاى ملائكه . « 5 » » مؤلف گويد كه : احاديث ترغيب در تحت الحنك بسيار است و استحباب آن عام است در جميع اوقات و حالات ، و مخصوص نيست به حال نماز هر چند نماز با آن