تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحياة ( فارسي ) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧
33 الإمام الصّادق « ع » - شهاب بن عبد ربّه قال : قلت لأبي عبد الله « ع » : ما حقّ المرأة على زوجها ؟ قال : يسدّ جوعتها ، و ستر عورتها ، و لا يقبّح لها وجها . فإذا فعل ذلك فقد و الله أدّى حقّها . قلت : فالدّهن ؟ قال غبّا ، يوم و يوم لا . قلت : فاللَّحم ؟ قال : في كلّ ثلاثة ، فيكون في الشّهر عشر مرّات ، لا أكثر من ذلك . قلت : فالصّبغ ؟ قال : و الصّبغ في كلّ ستّة أشهر ؛ و يكسوها في كلّ سنة أربعة أثواب ، ثوبين للشّتاء و ثوبين للصّيف . و لا ينبغي أن يفقر بيته من ثلاثة أشياء : دهن الرّأس ، و الخلّ و الزّيت . و يقوتهنّ بالمدّ . فإنّي أقوت به نفسي و عيالي . و ليقدر كلّ إنسان منهم قوته . فإن شاء أكله ، و إن شاء وهبه ، و إن شاء تصدّق به . و لا تكون فاكهة عامّة إلَّا أطعم عياله منها . . . « 1 » ( 1 ) امام صادق « ع » - شهاب بن عبد ربّه مىگويد : به امام صادق « ع » گفتم : حقّ زن بر همسرش چيست ؟ فرمود : بايد غذاى او را تأمين كند ، و به او لباس دهد ، و با او ترشرويى نكند ، چون چنين كند ، به خداى سوگند كه حقّ او را ادا كرده است . گفتم : روغن چه ؟ فرمود : يك روز در ميان . گفتم : گوشت ؟ فرمود : هر سه روز يك بار ، يعنى هر ماه ده بار ، نه بيش از اين . گفتم : رنگ مو ( حنا ، روناس ) ؟ فرمود : هر شش ماه يك بار ؛ و لازم است كه در هر سال چهار لباس براى او فراهم آورد : دو براى تابستان و دو براى زمستان . و شايسته نيست كه خانهء خود را از سه چيز خالى گذارد : روغن سر و سركه و روغن زيتون . و روزى آنان به وزن يك « مدّ » « 2 » باشد كه من خوراك خود و عيالم را با همين اندازه قوت برگزار مىكنم ، كه هر يك از آنان سهم خود را برمىگيرد ، اگر بخواهد خود مىخورد ، و اگر بخواهد به ديگرى مىبخشد ، يا به صدقه مىدهد . و از ميوه هاى مورد استفادهء عموم بايد براى نانخوران خود بخرد . . .
هامش
« 1 » . « كافى » 5 / 511 - 512 . « 2 » . تقريبا 4 / 3 كيلو . ( و ظاهرا مقصود اين است كه غذا اندازه داشته باشد ) .