فصل چهلم در ترتيب نوافل روز جمعه به روايت ديگر
مترجم گويد : سيّد اجلّ قدّس سرّه [ سيّد بن طاووس ] چند روايت در ترتيب اين بيست ركعت نقل كرده كه حاصل آنها آن است : « شش ركعت از آن را در بامداد بجا آورد ، و شش ركعت ديگر را در وقتى كه روز بالا بيايد ، و دو ركعت از آن را در وقت زوال ، پس از آن فريضهء ظهر را بجا آورد ، و شش ركعت ديگر بعد از آن بجا آورد . » « 1 » و بعد اين روايت را حمل كرده بر آنكه اين دستور العمل براى كسى است كه در صدر نهار جمعه عذر داشته باشد كه نتواند تمام بيست ركعت نافله را در آن وقت بجا آورد ، و شايسته است در اينجا كلام علّامهء مجلسى را نقل كنم كه خالى از فائده نيست :
بدان كه : آن مرحوم در كيفيّت نافلهء جمعه فرمود : « مشهور ميان علما آن است كه بيست ركعت است ، و گويا همان شانزده ركعت نافله ظهر و عصر است كه چهار ركعت بر آن افزوده شده است ، يا براى فضيلت روز جمعه - چنانچه از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است - يا براى متفرّق گردانيدن - چنانچه ابن بابويه گفته است . و بدان كه : در اين نافله چند خلاف است :
اوّل آنكه : اكثر علما را اعتقاد آن است كه جميع نافله را پيش از زوال بايد كرد ، و
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 3 ، ص 428 ، ح 2 .