در بيان اسامى ماههاى عربى
ز مُحَرَّم چو گذشتى چه بود ماه صَفَر * دو رَبيع و دو جُمادى ز پى يكديگر
رَجَبست از پى شَعبان رَمَضان وَ شوّال * باز ذِيقَعدَه و ذِيحِجَّه چنين است خَبَر « 1 »
* * *
در بيان رؤيت هلال
مُحَرَّم زر است و صَفَر آينه * رَبيع نُخست آب و ديگر غَنَم
جمادى نُخستين بسيم سفيد * جُمادى دگر بر كسى مُحتَرم
رَجَب مُصحَف و ماه شَعبان بگُل * مه روزه تيغ جهاندار جم
شوّال سبزه بذيقَعدَه طِفل * بذيِحّجَه ديدار زيبا صنم
* * *
اسامى ماههاى فرسيّه و جلاليّه
صَبا چون از گل رويت نِقاب حُسن بگشايد * نهان گردد مه و مهر از خِجالت روى ننمايد
هامش
( 1 ) ن - ل : پس بذى القعده و ذى الحجه بكن نيكنظر