نَشَف چه پاشنه سنگست و سنگ گل سِجِّيل * كه سنگ سرمه و طاحوَنه « 1 » اثمِد است ورَحا
عَصير شيره و ماعُون زَكوةِ رخت و بيوت * سِياع كاه گل است و صَعود سر بالا
نَقير ناوه مِلاطست گِل ميان دو خشت * امام چه رژه بَنّا و رازدان بنّا « 2 »
نَهيق بانگ حِمار و خُوار بانگ بَقرَ * صَهيل بانگ فَرَس صَلصَلَه است بانگ درا
نَعيب بانگ كلاغ و طَنين چه بانگ مگس * نُباح بانگ سگ و بانگ گرگ چيست عُوا
هَدير بانگ كبوتر صَرير بانگ قَلَم * ضُباح بانگ روبه وَعْوَعَه است بانگ اوا
* * *
فى بحر التقّارب
الا اى هنرمند نيكو سير * گُل از عارضت خورده خون جگر
فَعُولُن فَعُولُن فَعولُن فَعُول * تو اين بَحرِ نيكو تَقارُب شمر
و جيز و مُلَخَّص بود مُختَصَر * سِوى جُز نَعَم آرى الّا مگر
كَأيِّن و كاين وَ كَأىٍ وَ كاءٍ * وَ كَيىء بمعنى كم اندر خبر
هامش
( 1 ) ن - ل : سنگ آس
( 2 ) ن - ل : امام چه رژهء راژدان و راژبنا