شَفَه لب لِسان چه زبان فَم دهان * يدَ و جارِحَه دست و حلقوم ناى
فَرسَ اسب و بَغلْ استر و سَرْج زين * بعَير اشتر است و جَرَس چه دراى
رَجُل مرد و مَرئَه زن و زَوج جفت * غَنِى مالدار است و مِسكين گداى
قَناتست كاريز و عَذْب آب خوش * چو يَنْبوْع چشمه حَمائست لاى
كِران عُود و بَربَط وَتر شِرْعَه رُود * ولى صَنْج چنگست مِزمار ناى
هُدَى راستى كِذْب و فِرْيَه دروغ * عَفيف و حَصُور و وَرِع پارساى
بَلَد كُورَه را شهر دان شَهر ماه * دگر وِتر را طاق دان طاق تاى
ثَمنَ چه بَها و بَهاء روشنى * ثُبْور است وَيُل و بود وَيل واى
عَيُون شور چَشم و بَليد است كُندْ * بود لَوَذعِى لَلْعَى تيز راى
نصاب الصبيان ( فارسى ) — صفحة 5
مساهمون: محمد جواد مشكور
ص٥