( 1 ) ( در دل شب ، براى عبادت ) بسترها را ترك مىكنند ، و پروردگار خويش را از ترس ( عقاب ) و اميد ( ثواب ) مىخوانند ، و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق مىكنند ، و هيچ كس نمىداند ( و تصوّر نمىكند ) كه چه چشم روشنيى ( پاداشهايى شادمانىزاى ) ، به پاداش آنچه كردهاند در انتظار آنان است ، ، شايد با توجّه به محتواى اين دو آيه ، دو امر ذيل بر خواننده پنهان نماند :
1 - بلندى شأن انفاق ، كه همتراز با برخاستن از بستر گرم و نرم و پرداختن به دعا و عبادت از آن ياد شده است .
2 - گران ارجى اجر انفاق ، كه همچون چيزى شمرده شده است كه انديشهء انسان به آن نمىرسد .
ه - همتاى صبر در راه خدا ، خشوع و عبادت ، و استغفار در سحرها
قرآن
1 * ( الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقانِتِينَ وَالْمُنْفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأَسْحارِ ) * ، « 1 » ( برخورداران از پاداشهاى جاودان ) ، صبر پيشگانند ، و راستگويان ، و به نماز و دعا ايستادگان ، و انفاق گران ، و استغفاركنندگان در سحرگاهان ، ، اين نكتهء مهم بر پژوهشگر پوشيده نخواهد ماند كه « انفاقكنندگان » - در اين آيهء كريمه - مقدّم بر « استغفاركنندگان سحرگاهى » ذكر شدهاند ، با اينكه معلوم است كه استغفاركنندگان و
هامش
« 1 » . « سورهء آل عمران » : 17 .