آنان زيان برساند ، يا با ايشان مكر ورزد ، يا مغبونشان كند - به صورتهايى كه ذكر مىشود ، يا نظاير آنها - به حدود اسلامى و انسانى تجاوز كرده است . و از همين جاست كه تعاليم اسلامى ، در خصوص پرداختن مزدها و حفظ شخصيّت و منزلت مردم شريف كارگر و زحمتكش - چه شهرى و چه روستايى - و به آنان به چشم محبّت و احترام نگريستن تأكيد كرده است ، پس نبايد به هيچ يك از مردمان كارگر و زحمتكش و نيازمند به تلاش ، به گونه هايى كه ياد مىشود يا مانند آنها ، ستمى رود و ظلمى شود :
( 1 ) - كاستن از حقوق مختلف ايشان ، ( 2 ) - مجبور كردن ايشان به قبول كمترين مزد ، به هنگام نيازمندى آنان و قرار گرفتن زير فشارهاى خردكنندهء زندگى ، ( 3 ) - بازداشتن ايشان از استراحت ضرورى در ضمن كار ، براى رفع خستگى مفرط ، ( 4 ) - سستى نشان دادن در پرداخت حق بازخريد و حقوق بازنشستگى ، ( 5 ) - رسيدگى نكردن به وضع كارگران و كشاورزان از كار افتاده ، ( 6 ) - جلوگيرى از افزايش دستمزدهاى ايشان با دوز و كلك و رابطه بازى ، و سوء استفاده از قانون ، ( 7 ) - فراهم نياوردن ابزار و آلاتى كه براى راحتتر كردن كار ايشان در كارخانه ها و جاهاى ديگر لازم است ، و تهيّه نكردن ابزار و آلات نو ( مدرن ) ، كه از سختى كار مىكاهد ، ( 8 ) - كوتاهى در بيمه كردن آنان ، بويژه بيمه هاى درمانى ، در مورد خود ايشان و فرزندان و همسرانشان ، و براى ايام بازنشستگى ، ( 9 ) - بىتوجّهى به نيازهاى ايشان ، از نظر خانه و مسائل مربوط به مسكن ، و همچنين استراحت و تفريح و مسافرت ، ( 10 ) - سهلانگارى در بارهء رفت و آمد ايشان و تأمين وسيلهء رفت و آمد ، بخصوص در شهرهاى بزرگ و فصلهاى سخت ، ( 11 ) - مهلت ندادن به ايشان براى انجام فرايض دينى و امور مربوط به آن ، ( 12 ) - كم انگارى كرامت انسانى و كاستن از منزلت اجتماعى ايشان .
الحياة ( فارسي ) — صفحة 550
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص٥٥٠