آور « 1 » . پس برفتم و بند از پاى وى برداشتم و او را به حضرت خلافت « 2 » آوردم . چون نظر امير المؤمنين بر وى افتاد عرق « 3 » حيا در اطراف روى امير المؤمنين مىگشت .
آن مرد خدمت كرد و امير المؤمنين او را مشرّف و مكرّم « 4 » گردانيد « 5 » و فرمان داد « 6 » كه بنشيند . پس فرمود كه به سمع ما رسانيدند كه ترا شرفى و بزرگى « 7 » است « 8 » خواستم تا ترا « 9 » ببينم « 10 » و سخن تو بشنوم « 11 » و در حق تو احسان فرمايم . اكنون همه را معلوم شد « 12 » حاجتى كه « 13 » دارى بخواه . گفت :
حاجت من آنست كه امير المؤمنين مرا اجازت فرمايد تا به نزديك « 14 » اهل خود « 15 » باز روم ، چه ايشان را « 16 » بهسبب واقعهء من متفكّر « 17 » خاطراند « 18 » .
فرمود كه اين يكى « 19 » به اجابت مقرون است ، اما حاجت « 20 » ديگر بخواه كه به مصالح معاش تو تعلق دارد و جاه تو بدان بيفزايد . گفت : عمّال امير المؤمنين مردمان نيكواند « 21 » و من به عدل شامل امير المؤمنين مستغنىام « 22 » از زوايد التماسات « 23 » ، و كارهاى من منتظم است و احوال من مستقيم و همچنين امور اهل شهر من « 24 » از عدل امير المؤمنين نظامى دارد و جمله در ظل « 25 » جلال او « 26 » روزگار مىگذرانند و در نشاط « 27 » و خرمىاند « 28 » .
هامش
( 1 ) مپ 2 - و او را به خدمت ما آور
( 2 ) مپ 2 - خلافت
( 3 ) متن - عرق ، مج : آب
( 4 ) مج - و مكرم .
( 5 ) مپ 2 - و امير المؤمنين . . .
گردانيد ،
( 6 ) مپ 2 : فرمود
( 7 ) مج : جاهى
( 8 ) مپ 2 : هست + از آن
( 9 ) مپ 2 : كه
( 10 ) مج : پرسيم
( 11 ) مج : بشنويم
( 12 ) متن و مج - اكنون همه را معلوم شد
( 13 ) متن - كه
( 14 ) مج - نزديك
( 15 ) مپ 2 : و فرزندان ، مج : و اتباع خود
( 16 ) مپ 2 - را
( 17 ) مپ 2 + و پريشان ، مج : متقسم
( 18 ) مپ 2 و مج ؛ باشد ، متن + امير المؤمنين مرورا ، مج + امير المؤمنين فرمود
( 19 ) مج : فرمود كه ملتمس
( 20 ) مج : حاجتى
( 21 ) مپ 2 - عمال امير . . . نيكواند و
( 22 ) مج - ام
( 23 ) مپ 2 - از زوايد التماسات
( 24 ) متن و مپ 2 - من
( 25 ) مج :
ظلال
( 26 ) مج - او
( 27 ) مج : بساتين
( 28 ) مپ 2 - و در نشاط و خرمىاند ، مج : مىخرامند