دو درم قاقله ، همه كوفته و بيخته به منخل صفيق ، و طلع را بر صلايه سحق نرم كرده تا مانند مخ نرم باشد . پس اين افاويه با يكديگر بياميزند ، و سر قاروره به چيزى پاك ببندند و به طين مطيّن كنند و يك ماه در آفتاب نگاه دارند . پس استعمال كنند .
صفت ماء التفاح و ماء الكافور
ماء الكافور از ناحيت هند آورند و بعضى از جانب يمن و بعضى از سيراف فارس ، و آن عصارهء چوبى است شبيه به چوب سرو كه از آن بوى كافور مىدمد . آبى ازو به حيلت از آتش استخراج كنند مثل قطران از چوب حبّة الخضرا .
و بهترين آب كافور آن بود كه گونهء او شديد سواد باشد و رقيق آب و قوىبوى ، و چون قاروره ازو پر شود كف برآورد . و از يك درم شست درم لخلخهء سفيد برون آيد و آن علامت جودت او بود .
و اگر خواهند بستانند ازو يك درم با بيست درم آب صافى و در آنيهء زجاجيّهء واسع فم كنند و سرش بپوشند و به كف دست سخت بزنند تا ماء كافور سفيد و منعقد گردد . باز بيست درم آب صافى طرح كنند و همچنان بزنند تا منعقد گردد ، و باز بيست درم آب زيادت كنند . و ماء كافور از آب بيشتر احتمال كند به تجربه و امتحان ، و در زجاج نظيف بردارند .
صفت ماء الزعفران
آب زعفران انواع بسيار بود : با كافور و تحت ، و اجود او آنك با يك من ماورد بيست درم زعفران و يك مثقال كافور تركيب كنند .
و اگر متوسّط خواهند بر هر ده درم زعفران چهار دانگ كافور نهند .