( ص 251 ، س 12 و 13 )
لا تيأسن عند النّوب * من فرجة تجلو الكرب
فلكم سموم هبّ ث * مّ جرى نسيما و انقلب
از سرودههاى حريرى در مقامات ( ص 160 ) .
ترجمه : در ناگواريهاى از گشايشى كه ابر غمها را پراكنده كند نوميد مباش ؛ اى بسا باد سموم كه وزيدن گرفت سپس به جريان نسيم بدل گشت .
( ص 251 ، س 22 )
إنّ اللّبيب على الكروب صبور .
خردمند بر غم و اندوه شكيباست .
( ص 251 ، س 24 )
بعض الويل أهون من بعض .
بسيار بد بود از بد بتر .
( ص 252 ، س 14 )
كلّ الأمور تزول عنك و تنقضى * إلّا الثّناء فإنّه لك باقى
همهچيز از تو جدا مىشود و مىگذرد مگر نام نيكو ، همين براى تو مىماند .
( ص 252 ، س 22 )
كلّ بيت چنين است :
و احذر محلّ السّوء لا تحلل به * و إذا نبا بك منزل فتحوّل
منسوب به عنتره ( العقد الثمين فى دواوين الشعراء الجاهليين ، آلوارت ، 1869 ، ص 181 ) .
ترجمه : از جاى بد برحذر باش و در آن فرود ميا ، و از منزلگاهى كه با تو سازگار نباشد رخت بربند .
( ص 253 ، س 1 )
سافروا تصحّوا و تغنموا .