اين بيت را برخى به امرئالقيس نسبت دادهاند ( ديوان امرئ القيس ، تحقيق ابو الفضل ابراهيم ، دار المعارف ، قاهره 1984 ، ص 372 ) اما - چنان كه برخى ديگر گفتهاند - سرايندهء آن تابّط شرّا است ( ديوان تابّط شرّا و اخباره ، جمع و تحقيق و شرح على ذو الفقار شاكر ، دار الغرب الاسلامى ، بيروت ، چاپ دوم 1999 ، ص 30 ) . در روايت معروف اين بيت به جاى واژهء « مغرر » ، « قطعته » آمده است .
ترجمه : درهاى به بيحاصلى دل گورخر ، بىآب و علف و هلاكتبار ، كه در آن گرگ همچون قماربازى پاكباخته و عيالوار زوزه مىكشد .
( ص 38 ، س 15 و 16 )
لا تظهر السّرّ إلّا عند ذى كرم * فالسّر عند كرام النّاس مكتوم
فالسّرّ عندى فى بيت له غلق * قد ضلّ مفتاحه و الباب مختوم
ترجمه : راز را جز نزد بزرگواران فاش مكن ، زيرا بزرگوارانند كه راز را پوشيده نگاه مىدارند . راز نزد من در خانهاى با چفت و بست جاى گيرد كه در آن قفل است و كليد آن گم شده است .
( ص 40 ، س 15 )
هل برملكم وشل .
( جمهرة الأمثال عسكرى ، ج 2 ، ص 368 ) .
ترجمه : آيا در شنزار شما باريكه آب هست ؟
اين مثل عربى در مورد ابلهى به كار مىرود كه فاقد تميز است . زيرا وشل يا باريكه آب در شن پديد نمىآيد بلكه از كوه سرازير مىشود .
( ص 41 ، س 16 )
على أعراقها تجرى الجياد .
( مثل عربى ) .
ترجمه : اسبها به تناسب اصل و نسب خود مىتازند .