حديث
1 - النّبيّ « ص » : . . . و من منع الماعون جاره إذا احتاج إليه ، منعه الله فضله يوم القيامة . . . « 1 »
پيامبر « ص » : هر كس از عاريه دادن چيزى به همسايهء نيازمندش خوددارى كند ، خدا فضل خويش را در روز قيامت از او باز مىدارد . 2 - الامام السّجّاد « ع » : . . . وفّقهم لإقامة سنّتك ، و الأخذ بمحاسن أدبك ، في إرفاق ضعيفهم و سدّ خلَّتهم . . . و حسن مؤاساتهم بالماعون ، و العود عليهم بالجدة و الإفضال ، و إعطاء ما يجب لهم قبل السّؤال . « 2 »
امام سجّاد « ع » : . . . همسايگان و دوستان مرا بدان موفّق بدار ، كه سنّت ( دين و احكام دين ) تو را برپا دارند ، و آداب نيكوى تو را - با مهربانى به ناتوانان و رفع نياز ايشان - به كار بندند . . . و هر وسيله اى از وسايل زندگى كه ديگران لازم دارند با روى خوش در اختيار آنان قرار دهند ، و ببخشند و انفاق كنند ، و آنچه بايد به كسانى بدهند ، پيش از سؤال و درخواست ، تقديم آنان دارند . . . 3 - الامام الباقر « ع » - فيما رواه الامام الصّادق « ع » : لا تمانعوا قرض الخمير و الخبز ، فإنّ منعه يورث الفقر . « 3 »
امام باقر « ع » - به روايت امام صادق « ع » : از قرض دادن خمير و نان
هامش
« 1 » « وسائل » 6 / 31 .
« 2 » « صحيفهء سجاديه » / 177 ( دعاى 26 ) .
« 3 » « وسائل » 2 / 328 .